Slordige vs verdraaide bronvermeldingen

Voorbeelden uit het vakgebied geschiedenis

De meeste stukken op Keizers & Kleren hebben – voor wat betreft tak van wetenschap – betrekking op criminologie. Nu zijn de criminologen met hun bijzondere ‘paradigma’ ook wel medeverantwoordelijk voor onevenredig veel maatschappelijke narigheid, maar sommige problemen komen in veel, zo niet alle, takken van wetenschap voor. Die problemen zijn zo moeilijk helemaal te overwinnen dat je ze misschien beter kunt aanduiden als uitdagingen. De omgang met bronvermelding/referenties is er zo een.

Recent stuitte ik op twee opvallende voorbeelden van het verschijnsel ‘slordig omgaan met bronvermelding’ in geschiedkundige stukken. Ik schrijf aan een stuk over het fenomeen ‘kalifaat’ in relatie tot ISIS; in wezen een politiek betoog, maar ik wil het stevig funderen en verdiep me dus nogal uitgebreid in de geschiedenis van het fenomeen.

 

Lees verder

Wie dient Opstelten eigenlijk: de burgers, de criminologen of de criminelen?

Minister Opstelten

Foto ANP. Dankbaar geleend van het AD.

Het woord “minister” komt uit het Latijn en betekent “dienaar”. Sinds de 10e eeuw werd het woord gebruikt om dienaren, meer bepaald de raadgevers, van de koning aan te duiden (Wikipedia). We zouden mogen hopen dat het tegenwoordig “dienaar van de burgers” betekent. Bij minister Opstelten begin ik te denken dat hij vooral criminologen dient, en, via hen, de criminelen.
Lees verder

Opstelten nòg slordiger dan de criminologen die hij beschermt

Foto ANP. Dankbaar geleend van het AD.

Naar aanleiding van ons kritische discussiestuk in Tijdschrift voor Criminologie, vroeg Tweede Kamerlid Lilian Helder om een reactie van minister Opstelten van Justitie.
De minister voldeed daaraan op 27 mei 2013 in een brief met als onderwerp “Recidive, pakkans, strafhoogte“. De minister geeft toe dat op het oorspronkelijke artikel, dat veel aandacht kreeg in de Tweede Kamer en dat wij daarna onder de loep namen, wel wat aan te merken was, maar verwijst naar ander wetenschappelijk onderzoek dat de claims zou ondersteunen en spreekt zich nog eens nadrukkelijk uit ten gunste van taakstraffen.

We hebben het relevante deel van zijn tekst hieronder overgenomen;  een samenvatting en ons commentaar volgen daaronder.

Lees verder

Wetenschap en woede

In januari stuurden we een verzoek aan het tijdschrift ‘Psychology, Crime and Law’ om een door hen gepubliceerd artikel officieel in te trekken.  Het artikel ging over het verschil in types misdaden gepleegd door jongens van autochtone afkomst enerzijds en van Marokkaanse afkomst anderzijds. Wij vonden dat het artikel moest worden ingetrokken omdat het aan alle kanten rammelt en omdat het een zeer schadelijke invloed heeft op de samenleving via de publiciteit eromheen.

Ons verzoek werd afgewezen, niet op inhoudelijke gronden, maar omdat het tijdschrift liever een inhoudelijk tegengeluid ontving dat gewoon door hun eigen proces van peer-reviewing zou gaan.

Hieronder bericht over de voortgang sindsdien. Lees verder

Wermink, Blokland, Nieuwbeerta en Tollenaar duiken

Waarom precies geen placebo-straffen?

In 2009 publiceerde het Tijdschrift voor Criminologie (TvC) het artikel “Recidive na werkstraffen en na gevangenisstraffen”. (Link naar een pdf-versie )

Professor Nieuwbeerta
Afbeelding dankbaar geleend van de Universiteit Leiden

De auteurs claimden te hebben aange­toond dat daders na een werkstraf minder recidiveren dan na een gevangenisstraf. Begin 2011 was de studie onderwerp van debat in de Tweede Kamer. Mevrouw Helder van de PVV werd in het parlement en in de sociale media keihard aangevallen omdat ze de claims verwierp.

We bestudeerden het betreffende artikel in detail en concludeerden dat het rammelde. We besloten serieus werk te gaan maken van deze uiting van beroerd wetenschappelijk niveau. Niet alleen betreft het hier maatschappelijk beslist relevant onderzoek: de claims worden op grote schaal klakkeloos overgenomen in media en politiek.

Het werd een heel karwei. We zijn ook nog niet klaar, maar er zit wel schot in. Een deel van onze kritiek is gepubliceerd in het TvC. Lees verder