Mixing up prevalence and types of crime in comparing majority and minority adolescents in the Netherlands

“This is not criticizing, it is hurting”

In 2013 Andre van Delft and I wrote a a so-called ‘non-peer-review’ of an article published in the journal Psychology, Crime, and Law. This was the final reaction of the journal:

I went through your submission for Psychology, Crime, and Law and decided to reject it outright. The scope of the manuscript is not aimed at furthering any scientific point, but mostly bashing the authors of the original paper. Besides that, your tone is hardly less offensive than in the previous draft. I therefore decided to follow the reviewers of the first draft and not publish your manuscript.
You are of course now free to submit the paper elsewhere should you choose to do so.

Lees verder

Wie dient Opstelten eigenlijk: de burgers, de criminologen of de criminelen?

Minister Opstelten

Foto ANP. Dankbaar geleend van het AD.

Het woord “minister” komt uit het Latijn en betekent “dienaar”. Sinds de 10e eeuw werd het woord gebruikt om dienaren, meer bepaald de raadgevers, van de koning aan te duiden (Wikipedia). We zouden mogen hopen dat het tegenwoordig “dienaar van de burgers” betekent. Bij minister Opstelten begin ik te denken dat hij vooral criminologen dient, en, via hen, de criminelen.
Lees verder

Opstelten nòg slordiger dan de criminologen die hij beschermt

Foto ANP. Dankbaar geleend van het AD.

Naar aanleiding van ons kritische discussiestuk in Tijdschrift voor Criminologie, vroeg Tweede Kamerlid Lilian Helder om een reactie van minister Opstelten van Justitie.
De minister voldeed daaraan op 27 mei 2013 in een brief met als onderwerp “Recidive, pakkans, strafhoogte“. De minister geeft toe dat op het oorspronkelijke artikel, dat veel aandacht kreeg in de Tweede Kamer en dat wij daarna onder de loep namen, wel wat aan te merken was, maar verwijst naar ander wetenschappelijk onderzoek dat de claims zou ondersteunen en spreekt zich nog eens nadrukkelijk uit ten gunste van taakstraffen.

We hebben het relevante deel van zijn tekst hieronder overgenomen;  een samenvatting en ons commentaar volgen daaronder.

Lees verder

Peer pressure, reviewing, kritische zin en goede bedoelingen

Geen speciale status voor criminologie

De Nederlandse Vereniging voor Criminologie belegde 5 februari een studiemiddag. Onderwerp: ‘Transparantie van onderzoek in de criminologie’. Ik werd gealarmeerd door het alarmisme in de aankondiging. Vetgedrukt: “Praat mee nu het nog kan: hoe transparant willen en kunnen criminologen over hun bronnenmateriaal zijn?“. Daarnaast een fotootje van de vermaledijde Diederik Stapel in ongunstige pose.

Gelukkig had de bijeenkomst zelf, in een collegezaaltje van de VU, nota bene in het gebouw van Wis- en natuurkunde, een andere toon. Dat was mede te danken aan het feit dat er behalve drie hoogleraren ook nog twee wat jongere onderzoekers een praatje hielden. Jan Dirk de Jong en Mirjam Wijkman houden zich nog volop bezig met data verzamelen en andere praktische kanten van onderzoek. In hun nuchtere verhalen maakten ze duidelijk hoe onthutsend gemakkelijk sjoemelen met data goed beschouwd eigenlijk is. Zelden wordt je als onderzoeker de vraag gesteld hoe je aan je resultaten komt. Dit thema kwam uitgebreid terug in de discussie. In alle inleidingen kwam echter naar voren dat deze kwestie niet zo heel specifiek voor de criminologie is.

Dat was ook de conclusie van Cees Schuyt, lid van de Raad van State en, onder veel meer,  emeritus hoogleraar sociologie: geen uitzonderingspositie voor criminologie.

Daardoor was er ruimte om aandacht te besteden aan de achterliggende vragen van integriteit en betrouwbaarheid van de sociale wetenschap en hoe die te bevorderen. Lees verder

Verschillen in straftoemeting en uiterlijk: een non-peer review

Leugens, verdomde leugens, statistiek en criminologie

Dit is de tweede non-peer review op deze webstek.

Parlementslid Jeroen Recourt

Ik bespreek het artikel Verschillen in straftoemeting in soortgelijke zaken door Wermink, De Keijser en Schuyt, werkzaam aan de afdeling Criminologie,  faculteit Rechtsgeleerdheid Universiteit Leiden. Het werd gepubliceerd in aflevering 2012-11 van het Nederlands Juristenblad (NJB).
Voordat het werd gepubliceerd was NJB-11 gepeerreviewd. Na bestudering van het artikel en van de opzet van de observatielijst, heb ik niet alleen kritische kanttekeningen bij het artikel zelf, maar ook vraagtekens bij hoe de NJB-peers hun taak hebben opgevat. Voelen ze zich wel medeverantwoordelijk voor het bewaken van de goede naam van de wetenschap? Lees verder